6/2/2008 - ERZURUM ŞİİRLERİ

ERZURUM ŞİİRLERİ

ÖLİREM

Tahtacılardan aşşaği gelirem Düşinirem gara gara Bir elim cebimde, öbüründe cigara At arabasi gidir önümde.. Soğan yükli Yer çelpesik çamır Köşeyi döndüm, O'ni gördüm At arabasının önünden geçti Bene bahdi Off...Gözleri ela, sanki yanir Ele tikildim galdım, ağzım açıh Herhal beni deli sanir Durdum galdım, dizlerim titirir Bir ösgürdüm, bir ösgürdüm... Az galdi bogulim, O'na gurban olim Anasinin yaninda gidir, cump cump Benim yüregim vurir gümp,gümp Ne oldi bene, heç anlamadım Onnar gidir ben gidirem, peşlerini bırahamiram Epey gettiler, bir fıhereye para verdiler Neden sonra bir evden içeri girdiler Ben galdım gapıde... Içeri giremirem, ele üşirem ele üşirem Ceryan diregine dayaniram O ince yagmur... Yağdi yağdi yağdi Ben de direginen beraber paslandım... Ondan sonra her gün oraya getdim O gözlerin yüzünden işi mişi terkettim Gece ahlıma gelir, gahiram... Sağıma-soluma bahiram yoh. Sonra yatiram... Elma bile yerken, gırmızısıni O'na verim diyirem Ele içim yanir, ele içim yanir ki, mantis gibi Durmandan çay içirem Bazen evde tek galiram... Oturiram bir ey ağliram sonra Ne olacah bu halim, ben neydim diye Vele hevle çekirem Yüzüme degil de, gülirler dalıma (sırtıma) Ben de hayret edirem gendi halıma Sen neye üzülirsen, o senin neyin diyirem... Gene en çok O'ni düşünirem Bizim orada bi'tane gehve var Sandalyeleri odundan, uzunca, ama dar

Arada bir gidirem, çay içirem... Bir emi var orda, gapiya yahın oturir. Elindeki cigarayi bele çekir, çekir savurir Eski herif yaşli... Saçlari tökülmüs, enli gaşli... Bir gün: Selam verdim otudum yanına Boğuldum, içtigi cigaranın dumanına... Dedim emmi gusura galma İster beni mehele(ciddiye) al ister alma Durum bele bele, gidir görirem Gece-gündüz oni düşünirem, ölirem Söyle yavaş yavaş döndi, yüzüme bahdi Kısdikten(sigara izmariti) yeni bir cigara daha yahdi Dumanini çekti içine, sonra dişari savurdi Kistigi galdırdi hersinen (sinrlenerek) yere vurdi Sandalyeden doğruldi, bir daha oturdi Eyvah ogul sen getmişsen, sen ölmüşsen... Bu gara sevdaya benzir b.... yemişsen İster gül, ister ağla heç farketmez Oni alsan da, almasan da bu derdin bitmez Ne diyim ele zor ki, anlatmah Yaşarken sararıp, galharken boşluga bakmah Ne etsen, ne yapsan derdin bitmez Canın bedebde iken, ahlın kar etmez Allah vere helal süt emmiş ola Yohsa yandın gettin, hayatın mahfola Beni de benden alan bu dert idi Korolacah gözlerin, o gözleri niye gördü ki İçimi yahdın, Allah sabir vere Bu gayfede sene de bi sandalye düşe Bol bol ağla, için açılır dedi... Boynuni büyhdi, gafasini salladi, getti Galdım masada bir başıma Neden sonra garson tikildi garşima Birşeyler öğrenip yapsaydım bari Hesabi ödedim, çıhdım dişari... Ellerim cebimde, düşünirem gara gara Heç düşmez oldi dodağımdan cigara O gün oldi, bugün oldi hele düşünirem Bu ne zor derdimiş Oni görsem de, oni görmesem de ölirem

SENİ ELE SEVİREMKİ Seni ele seviremki!.. Diyirsen ki, niye? Ne bilim, işde ele! Seni görende bir hoş oliiiir, olir ölirem Ahşam olir, davar, nahır, mal gelir Komlar, ahırlar dolir Sayiram sayiram biri esgik Bi daha sayiram Bi de bahiram ki tamam Ama üzülirem; Çünki sen gelmirsen Diyacahsan niye? Bennam, işde ele! Yassi olir; Sekide eymek yiyecağam Civil lavaşi dürüm edir, tam kıtliram Sen ahlıma gelirsen, yiyemirem Sen ahlıma gelirsen, boğazımda dügümlenir Gene diyirsenki, niye? İşde ele... Anam örtüleri sarir... Gendi gendime yiyirem. O da gidir, külli biçare galiram. Gözlerim süzilir, uyuyacağam, uyuyamiram. Gafam garişir yüreğim sıhışir,yatamiram. Gene diyisen niye? İşte ele... Guşluğa doğri daliram. Hayal, hülya görirem, sanki yanımdasan Sevinir ele bir hoş oliram Bir de ayıliram ki, yasdığa sarılmışam Diyecahsan, niye? Amaan işde ele... Sabah olir, horozlar ötir, gün doğir Galhiram, tavuklara, culuhlara yem verirem Culuhlari (hindileri) dutir dutir öpirem; Onları bile sene benzedirem Saggın deme niye Ne bilim, işde ele... Gün gibi gelir, ay gibi gidirsen. Beni yiye yiye bitirirsen Hep ömrümden götirirsen. Seni sevdiğimi de çoh ey bilirsen. Diyirsen ki niye? Bilirsen işde ele Babam beni gapıya (sokağa) goymir diyirsen Ey halt yiyirsen Gomşulara, emin, ezen (teyze), bibin (hala) gile gidirsen Madem ele çıh cama, tırhıca gel Yüzün görim, bu da bene yeter Saggın deme niye? Ne bilim... İşde ele... SEN DE DİYACAHSAN BENDE HERİFEM Sabahdan çıhir da işe gidirsen Bilimirem ne edir, neler edirsen Herkes er gelse de, sen geç gelirsen Sen de diyacahsan ben de herifem Gelir yiyir, içir hemen yatirsan Nanca sahlasam da göze batirsan Bir de utanmadan çalım satirsan Sen de diyacahsan ben de herifem Çoluh çocuh yüzün haftada görir "Babam nerde" diye meleşir, sorir Bunca ilgisizlik gafami yorir Sen de diyacahsan ben de herifem Herkesin evinde eşyanın türi Bilirsen, bizimki başından guri Aşşıği yuduzdun, galdı mi çuri Sen de diyacahsan ben de herifem Otel mi sanirsan, burası evin Ayağın gır, otur bizinen, sevin O ki gazanmışsan, bahmah görevin Sen de diyacahsan ben de herifem Ne dügün bilirıh, ne de seyrani Yahının, hısımın, dostların hani Boş mu buldun, dolanirsan meydani Sen de diyacahsan ben de herifem Yetmir getirdigin eymegin, aşın Bizden niye gaçir, gizlirsen başın Ev bezginleri mi, senin yoldaşın Sen de diyacahsan ben de herifem Gece ahlıma gelir, gahiram... Ahlın başan topla, bize sahap çıh Ey gezdin dolandın, bıhmadıysan bıh Bilirsen sen bize, biz sene layıh Sen de diyacahsan ben de herifem SESLİREM Ey güzel hemşehrim, canım ciğerim Arhadaşım, emim, dayım, yegenim Sana candan selam, gönülden hörmet Sen içimdeki gurbet, yüregimdeki hasret Sene gurban olim, ögünde ölim; Seslirem ya gah geeel, ya gahim gelim İster herif(erkek) ol, ister esgetek(kadın) İster ehtiyar ol, istersen bebek Sen anam, sen bacım, sen gardaşım Sene gurban olim, ögünde ölim; Seslirem ya gah geeel, ya gahim gelim Eller bene beg, efendi demiş, e nedim Senin "ola" diyişin isdirem Sen bir yanda, ben bir yanda ey degil Bir arada olah diye seslirem Sene gurban olim, ögünde ölim; Seslirem ya gah geeel, ya gahim gelim Sen bensen, ben de senem, biz el olamazıh Eger uzah galırsah, bize çoh yazıh Seni ne gettin(kadar) sevdigimi bilirsen Çünkü sen Erzurumsan, Erzurumlusan Sene gurban olim, ögünde ölim; Seslirem ya gah geeel, ya gahim gelim GEL DADAŞ SOHBET EDELİM Gel dadaş seninle sohbet eyliyek Ben söylim, sen dinle, yanlışsa düzelt Eğri otursan da doğru bir söz et He dadaş, he gardaş, de hele bene, Sen bu İstanbul'a ne diye geldin Çengelköy, Bebek'te yalın mi vardi Taksim, Osmanbey'de hanın mi vardi Yohsa dadaş, Allah ahlın mi aldi He dadaş, he gardaş, de hele bene, Sen bu İstanbul'a ne diye geldin Kotran demirlemiş seni mi beyhler Heç sene düşer mi yağma börekler Bu goşuş, hay hengam, bu beyhlemeler Çarşi, bazar, vitrinler, derden dert eyhler He dadaş, he gardaş, de hele bene, Sen bu İstanbul'a ne diye geldin   Boğaz sırtlarında arazin mi var Hileli dartacah terazin mi var Çoluh çoçuğuna garazın mi var He dadaş, he gardaş, de hele bene, Sen bu İstanbul'a ne diye geldin Denize açılıp yatta mi yatdın Sen bu İstanbul'un ne zevkin tattın Ey gafil dadaşım, battıhca battın He dadaş, he gardaş, de hele bene, Sen bu İstanbul'a ne diye geldin Zifir garanlıhda işen gidersen Trenler bir mahşer, vapur cendere Otobüsü, minibüsü gör hele Bostanci neresi, Topgapi nere Ey dadaş, ey gardaş de peki hele Sen bu İstanbul'a ne diye geldin     İlice'de* çadır gurmuş, yatirdin Semavarın fokur fokur gaynardi Bar dutardın, her bir zerren oynardi Şanın itibarın, paran da vardi Ey dadaş, ey gardaş de peki hele Sen bu İstanbul'a ne diye geldin (*Ilıca, Erzurum'un ilçelerinden birisidir) ERZURUM'DA KIŞ Şimdi Erzurum'da her yer bembeyaz Karbeyaz örtüyü çekmiş üstüne Palandökenlerden kopar bir ayaz Savrulur ovanın, bağın üstüne Erzurum'da karlar bar oynar, düşer Bir beyaz halıyı döşer de döşer Davul vurur, zurna çalar, çığ düşer Erzurum'un yolu, izi üstüne Ova, çarşaf gibi, kardan bir deniz Köyler bu denizde yüzen gemiler Biner kızaklara dalar gideriz Tozakların, dalgaların üstüne Karasu, karları yarar, savaşır Bağdat'ı, Basra'yı sorar dolaşır Dumlu'nun buzunu çöllere taşır Kızgın çölün sıcakları üstüne   Erzurum'un tarihini yazsınlar Bu kalemle, kar defterin üstüne Karskapı'da bir çukura kazsınlar* Şadi diye Kamber taşı üstüne *Karskapı'da Asri Mezarlık bulunmaktadır   Evleri var idi, toprahli baca Mantıs derdiler dört köşe saca Gündüzi gündüz idi, gecesi gece Hasta görmeye gelen gomşulari özledim Damlarında loğ daşıni İçindeki tandır başıni Pstil çullamasi, kesme aşıni Paytonuni, hızzegini, zankasıni özledim Odası var idi, seki gibi Dolu idi her yeri, köşesi, dibi Bıyıklar buz dutardi, eserdi tipi Gar'ıni, buzuni, gışıni göresdim Gıranata, zilli definen olurdi dügün Sobanın üstünde gaynardi gügüm İftar topunda patlardi ödüm Zöhörde davul, illah da horozun sesini özledim

 CANIM ERZURUM               

Kışı soğuk olur, yazları serin,
Dereleri çağlar; durgun hem derin,
Cennetten nişandır, her karış yerin,
Mesire diyarı… Canım Erzurum.

Erzurumlu Emrah, Mevlüt İhsânî,
Ruhânî, Nihânî, Yaşar Reyhânî,
Hak âşığı oldu; Baba Sümmânî,
Âşıklar diyârı… Canım Erzurum.

Abdurrahman Gazi, Habib Babası,
Uğrayanlar alır, hayır duası,
Aziziye oldu şehit tabyası,
Tabyalar diyarı… Canım Erzurum

Kızları hünerli; açar yufkayı,
Kadayıftan yapar; güzel dolmayı,
İkindi zamanı, semaver çayı,
Bir sohbet diyârı… Canım Erzurum

Dabakane ile cennet çeşmesi,
Hangisini sayam çoktur içmesi,
Hakkın kudretiyle akar cümlesi,
Çeşmeler diyarı... Canım Erzurum

Dostunu dost bilir, geçerler candan,
İkramı sunarlar, ayrandan baldan,
Sakınmaz gözünü budaktan, daldan,
Yiğitler diyârı… Canım Erzurum

Yaz, kış eksik olmaz dağların karı,
Yüreğinde yakar muhabbet hârı,
Meydanda Dadaşlar; oynarlar Barı,
Dadaşlar diyârı… Canım Erzurum.

Ata sporudur, cirit, güreşi,
Fakire, miskine dağıtır aşı,
Sehavet ehlidir; bulunmaz eşi,
Cömertler diyârı… Canım Erzurum.

Evliyâsı çoktur, âlimler yurdu,
Baltayla, kazmayla Moskof’u kovdu,
Başı dik, ön safta; Nene Hatun’ du,
Gaziler diyârı… Canım Erzurum

Yaylaları hoştur, çoktur ovası,
İnsanı ısıtır, nemsiz havası,
Palandökende sür, kayak sefası,
Turizm diyarı… Canım Erzurum.

Güldalı ününü; saymakla bitmez,
Bizim hafızamız; bu işe yetmez,
Dualı şehirdir; nâmı hiç yitmez,
Allaha emanet… Canım Erzurum.

Yüzüme çok gülerler; yüzde yüzü yalandır
Menfaat kaygısıdır hepsi, filân falandır
Âlemin göz diktiği cebinde son kalandır
Cebin delikse eğer vermezler bir yudum su
Aldırma adam sen de hepsi geçer, dünya bu

Herkes ısınır sana mangalın dolu korken
Hısım akraba çoktur kazanın kaynıyorken
Dostların yüzü güler maymunun oynuyorken
Hakikî dost ararsan ne o, ne bu, ne de şu
Aldırma adam sen de hepsi geçer, dünya bu

Düşenin dostu olmaz: bir yol düş de görürsün
O zaman dostları sen ancak düşte görürsün
Tatlı hülyanın sonu budur işte, görürsün
Hiçbirinin aslı yok, her şey fanî bakî hu
Aldırma adam sen de hepsi geçer, dünya bu

Gölü deniz zannettik, ince bir suyu Tuna
Kardeş, arkadaş diye çok kandık şuna buna
Meğer güzel yılları harcamışız boşuna
Yazık ki giden gençlik gelmez geriye tuuu
Aldırma adam sen de hepsi geçer, dünya bu!

Bak bugün her tarafta esen rüzgâr sam oldu
Her yer tutuştu, yandı, neşeler hep gam oldu
Medenî Avrupalı değişti, yamyam oldu
Deme Bu ne sakat iş? Ne çılgınlık bu yahu?
Aldırma adam sen de hepsi geçer, dünya bu

CAN ERZURUM CAN

Can Erzurum Can
Kurtulduğumuz gündür bu gün
Allah Allah sesleri yükseliyor
Dadaşlar diyarından
Yürekler bir bütün olmuş
Tek damardan akıyor kan

Gün bu gün an bu an
Bu gün senin günündür
Can Erzurum Can

Dadaş yay gibidir
Gerilmeye gelmez
Bir kez şaha kalkarsa
Dur durak dinlemez
Ezer çıbanın başını
Yaraları büyütmez

Gün bu gün an bu an
Bu gün senin günündür
Can Erzurum Can

Dadaşım tutuşmuş el ele
Vermiş omuz omuza
Kurtuluşunu kutluyor
Büyük bir ihtişamla
Baş barı oynanıyor
Yine havuz başında

Gün bu gün an bu an
Bu gün senin günündür
Can Erzurum CanBEN DADASIMMertlik denildi mi ben gelirim akla
Mekânım Erzurum, Erzurum yayla...
Yiğitten yiğidim erden de âlâ

Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş!
Palandöken kadar yücedir bu baş.

Palandöken gibi başım dumanlı
Yayla çocuğuyum, mert delikanlı
Ben ölümden korkmayan, ben dokuz canlı

Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş!
Kalleşe düşmanım, mazluma yoldaş.

Davul-zurna sesi nabız atışım
Harbi hatırlatır o bar tutuşum
Hırçın rûhum gibi sertçedir kışım

Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş!
Benim ile oyun olmaz arkadaş.

Dünyaya hükmeden dirâyet bende
Şecaat, basîret, ferâset bende
Ben mert oğlu merdim, hâmiyyet bende

Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş!
Hem gönül ehliyim, hem ehl-i sırdaş.

Ben, Bilge kağan, Alparslan neslindenim
Savaşlar mezarım, bayrak kefenim
Vatana kurbandır fani bedenim

Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş!
Canım yine ister kutlu bir savaş.

Ben, çatma kaş, şahin bakışlı dadaş
Ben kefeni kanla nakışlı dadaş
Ben, tarihten daha da yaşlı dadaş

Ben, Erzurumluyum, dadaşım dadaş!
Dadaş demek, büyük demektir gardaş.

Doru at üstünde bir babayiğit
Gözler çakmak çakmak, elinde cirit
Fır döner meydanda aslan mücahit!...

O, Erzurumludur, dadaştır dadaş!...
Bu CAN da dadaştır, bilesin adaş. BEM ERZURUMLUYUMHayatta kaygısız yaşarım senim
Süt rengi ovalar yaylalar benim
İlham verir bana palandökenim
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Baba yadigârı posu belimde
Altımda yağız at cirit elimde
Serhat türküleri coşar dilimde
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Yiğitlik dendi mi yücelir başım
Erzurum dendi mi diner gözyaşım
Ey sağdıcım kirvem yiğit dadaşım
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Ceddim tarihleşmiş Oğuz soyunda
Çok kılıç salladık sinir boyunda
Dökülmüş kanımız var tuna suyunda
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Çavgin sular gibi akarım duru
Marifetnameden aldım desturu
İmanın ihlâsın gönlümde nuru
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Canim Nefi söyler içim gümrahtır
Dilim Sümmanidir sözüm Emrahtır
Yolum haktir özüm fena fillahtır
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Aldım ilhamımı ulu tekbirden
Mana dolusunu içmişim pirden
Sevkim coşar gelir Çattan İspirden
Ben Erzurumluyum Erzurumluyum

Gezde Senkayayim gözde Dumluyum
O ki Pasinlerde şifalı suyum
Hınıs, Tekman, Narmanlı, Tortumluyum
Ben Erzurumluyum ErzurumluyumBİR DESTANDIR ŞEHRİNBir şehir var yaylada, tey yücelerde;
Karlı dağlara sırtını, gönlünü bir garip
Sevdaya vermis
Esen rüzgarları hudutsuz,
Uçan kusları hürriyet dermiş
Bembeyaz sabrına bürünüp, ovaların,
Dağlarınca heybetli, yıldızlarınca umutlu,
Bir eli tüfeginde, bir eli şakağında
Hudut beklermiş tabya başında
Kapılarından akmış kervanlar oluk oluk
İpek yüklü, bahar yüklü, Hind'in
Yemen'in kervanları
Erzurum, Van - Erzurum, Van
Diye ötermiş çanları
Maniler yakılmış, Erzurum ekin ekin
Türküler koşulmuş Erzurum çarsı pazar
Sen ağlama demiş canikom,
Kirpiklerin ıslanır
Ben ağlim ki, deli gönül uslanir
Bile yazılmış kaderi yiğidiyle toprağım
Bir soluk dinlenmeden didinmişler, durmuşlar
Felegi hicveylemiş Nef'i, kayalar misali
Sularınca ah çekip yollara düşmüş Emrah
Yıllarca dertli Kerem, Aslı'nın peşinde
Dağ degil, Palandöken göz dağıdır
Yücesine kurulmuş camileri seslenir
Duasında mümindir Çifte Minareler
Üç Kümbetler masalda Selçuk'un üç dilberi
Şahlanan bir gururdur, beri yanda Aziziye
Sanatin çiçek açan bahçesi, Yakutiye
Hele dadaş, adan gurban
Ufaktan bir türkü çaldır,
Hasret yüklü sesinle
Yaz gelende çıkarlar mı Yayla Başına
Semaverler tütende çermik yolunda,
Al-yeşil giyinir, allanır mı tazeler
Kaytan bıyıkli dadaşlar, kolkola mi gezerler
Davul-zurna küte küt nabızlarimda vurur bazı
At oynatmak diler gönül, bir cirit meydanında
Düşlerimde her gece su içerim Yazıcı'dan
Anam bazı Nenehatun, ben Erzurum dadaşı
Bir şehir var yaylada
Bulutlara deger başı
Gönlümde sevdanın dumanı tüter
Rüzgarları hudutsuz
Uçan kuşları hürriyet, hürriyet diye öter
ESARETTEN SEVGİLİYE MEKTUP

Bugün aylardan çarşamba , günlerden haziran sevgilim.
Bininci yıl savaşlarında düşmana esir düşen bedenimi
Her gelen dakika seni düşünen yüreğimle
Ayakta tutmaya çalışıyorum.
Penceresi az rutubeti bol düşman zindanlarında
Kubur farelerinden başka canlı yüzü göstermiyorlar bize.
Yüzleri maskeli ,
Yürekleri demir ,
Elleri sopalı adamlar
Gün dönümlerinde gelip
Dayanıklı kemiklerimiz üzerinde
Sabırla asırlarca süren deneyler yapıyorlar...
Sonra üşüyorum hafiften...
Ne zaman ki gözlerim kararıyor
Ve her yanımı sıtmasal bir titreme sarıyor
Hemen seni düşünüyorum.
Nem bağlamış duvarların arasından
Yeni bir gün gibi ısıtıyorsun gözlerimi;
Olmadığın bu yerde sana dokunup
Nefes almak heyecanı sarıyor her yanımı...
Sonra ....
Sonra harabeye dönmüş ellerimle dağıtıyorum hayallerimi.
İnsanlığımdan utandığım bu yerde olabilme ihtimalinden ürküp
Şimdi nerede olduğunu bilmediğim o yere gönderiyorum seni...
Bir anlık aşkla parlayan gözlerim
Asırlık bir telaşla kararıyor birden.
Savaş meydanında açılmış alalade bir çukur gibi kapanıyorum üstüme...

Bugün aylardan esaret , günlerden zindan sevgilim...
Ellerimi senin yerine paslı prangalar sarıyor;
Sensizlik ölüm gibi tüketiyor benliğimi
Ve dayanılmaz ağrılar türüyor yüreğimde.
Hayatta olup sana dokunamamanın utancı
Her geçen dakika artıyor sevgilim...
Seni sevebilme gücünün verdiği arzuyla
Islak dudaklarından özlemle öpüyorum;
Sevgiler
Karanlıktan gülen adam....

ERZURUM

Karakış, zemheri sende Erzurum
Sevdan çok yücedir bende Erzurum
Gurbeti bitirdim yüz sürdüm sana
Türküdür her dilde, telde Erzurum

Savaşta hançeri vurur Erzurum
On iki Mart günü gurur Erzurum
Diyar-ı Dadaştır tüm yüreklerde
Her daim başı dik durur Erzurum

Tarım, hayvancılık varın Erzurum
Misafirperverdir halkın Erzurum
Gelenek, görenek baş tacı sende
Saygı, sevgi, hürmet arın Erzurum

Aç değildir gözün toktur Erzurum
Özlemim gurbette çoktur Erzurum
Şan, şeref, haysiyet taşırız kalpte
Sende yalan, dolan yoktur Erzurum

Suyu soğuk yaylaların Erzurum
Çok heybetli tabyaların Erzurum
Nur içinde yatsın aziz şehitler,
Ulu Nene Hatun’ların Erzurum

Damarda dolaşan kanım Erzurum
Sen alın yazımsın canım Erzurum
Kaldırımlarında yorgun ayaklar
Sağım, solum, dört bir yanım Erzurum

Şimdi dağlarında güller Erzurum
Güllere hasret bülbüller Erzurum
Götürün köyüme ölürsem beni
Gayri anam figan eder Erzurum

Yavuzer, Ergani telde Erzurum
Hem Mevlüt İhsani sende Erzurum
Vatanın güzide ozan diyarı
Sümmani, Reyhani sende Erzurum

Davut’ta bağrında yaşar Erzurum
Sevinci göğsünden taşar Erzurum
Layık süper lige futbol takımın
Coştur hep bizleri başar Erzurum

KOŞMA

Geldi geçti bir Reyhani,
Gören olmaz Erzurum'da.
Kara taştaki mercanı,
Kıran olmaz Erzurum'da.

Can emanet veren alır.
Ecel görünmezken gelir
Mezarım gurbette kalır
Soran olmaz Erzurum'da.

Erbab-ı mana çarkına
Gör kemali aşk arkına
Emrahlar geçer, farkına
Varan olmaz Erzurum'da.

Mezar olur beden beden
Sesleri gelmiyor neden
Mâna derken onikiden,
Vuran olmaz Erzurum'da.

Havada yumurtlar huma,
Kim der vebali boynuma
Sazcı derler tabutuma,
Giren olmaz Erzurum'da

Abide yaptılar kimi,
Reyhani dinle vasfımı
Benim ise mazarımı
Ören olmaz Erzurum'da.

İklimi güzel, insanı özel Erzurum Erzurum ili bir başkadır. Dadaşın dili, gönlü aşktadır. Kar bile aşıktır sana, Mevsimden önce yağıştadır. İklimi güzel, insanı özel Erzurum Palandöken beyaz takkesini giyer. Dimdik durur, sanırsın kıyamdadır, Ovasına beyaz halı serilir, Sanki palandöken secde edecektir. İklimi güzel, insanı özel Erzurum Soğuktur suyu gözeden akar, İçtinmi, dişine sızı girer, yakar. Ne hararet kalır, nede serap. Şükür gerekir, nimetlerine Yarab. İklimi güzel, insanı özel Erzurum. Yaz gelince, erir karların usul usul, Karasuyu sevince boğar bir fasıl, Koşar gider tarlasına çiftcinin vel hasıl, Yazında hoş, kışında hoş Erzurum. İklimi güzel, insanı özel Erzurum. Baharın gelir, haber verir kardelenler. Yeşile bürünür dağ, taş, dereler. Sanırsınki ayağına halı sererler. Yazı güzel, kışı güzel Erzurum İklimi güzel, insanı özel Erzurum

Alaaddin Taşkın

Aklıma Erzurum gelir

Kar deyince aklıma Erzurum
Erzurum deyince aklıma Dadaş
Dadaş deyince akllıma Mertlik
Mertlik deyince aklıma Halkım gelir

Geldi geçti bir REYHANİ

Aşık Reyhani Anısına

“Kırksene gözyaşı döktüm fincana; Kattım Karasu'ya aktım gidirem” diyerek önce Erzurum’dan, Pazar günü de aramızdan ayrıldı Reyhani Usta.

KOŞMA

Geldi geçti bir Reyhani,
Gören olmaz Erzurum'da.
Kara taştaki mercanı,
Kıran olmaz Erzurum'da.

Can emanet veren alır.
Ecel görünmezken gelir
Mezarım gurbette kalır
Soran olmaz Erzurum'da.

Erbab-ı mana çarkına
Gör kemali aşk arkına
Emrahlar geçer, farkına
Varan olmaz Erzurum'da.

Mezar olur beden beden
Sesleri gelmiyor neden
Mâna derken onikiden,
Vuran olmaz Erzurum'da.

Havada yumurtlar huma,
Kim der vebali boynuma
Sazcı derler tabutuma,
Giren olmaz Erzurum'da

Abide yaptılar kimi,
Reyhani dinle vasfımı
Benim ise mazarımı
Ören olmaz Erzurum'da.

AŞIK REYHANİ
....................................................
KURTULAMAZ

İnsan ömrü kara benzer
Erimekten kurtulamaz
Sona doğru azar azar
Yürümekten kurtulamaz

Gençlik açılmamış güldür
İlim çağı tatlı baldır
Sonu yaprak dökmüş daldır
Kurumaktan kurtulamaz

Reyhani yar yara kalsa
Gönül neşe ile dolsa
Aslı som altından olsa
Çürümekten kurtulamaz
AŞIK REYHANİ

Bu şiirin hikayesi: Hayatı 1932 yılında Hasankale'nin Alvar köyünde doğdu. Asıl adı Yaşar Yılmaz'dır. İran'dan göçen babası önce Kars'a daha sonra Erzurum'a yerleşti. Aşık Reyhani'nin çocukluğu köyünde geçti. Reyhani, rüyasında gördü bir kıza aşık oldu. Kısa bir süre sonra da kızı kaçırdı. Birkaç ay geçmeden evliliği geçimsizliğe ve huzursuzluğa dönüştü. Bunun üzerine karısının ailesi kızlarını alarak başka biriyle evlendirdiler. Aşık Reyhani, bu dönemden sonra Dertli mahlasıyla şiirler yazmaya, türkü söylemeye başladı. Ancak bu mahlası uzun süre kullanmadan, Bayburtlu Aşık Hicrani tarafından Reyhani mahlası verildi. Şiirleri birçok gazete, dergi ve araştırmada yaralan ve çeşitli radyo ve televizyon programlarına katılan Aşık Reyhani'nin, şiirlerinin bir bölümünü topladığı 'Alvarlı Reyhani' (1962) , 'Böyle Bağlar' (1966) , 'Kervan' (1988) ve bazı düşünce ve şiirlerinden oluşan 'Şu Tepenin Arkasında' adlı kitapları Dilaver Düzgün tarafından hazırlanan 'Aşık Yaşar Reyhani', (1997) adlı kitap bulunmaktadır.. Mezarı gurbette kaldı Belediye başkanları ve ER-VAK’ın yoğun ısrarlarına rağmen Aşık Reyhani’nin vasiyetinin gerçekleşmesine ailesi izin vermedi. Ünlü Halk Ozanı, Erzurum’dan binlerce kilometre ötede, Bursa’da toprağa verildi.

ERZURUM MEMLEKETİM

Erzurum, memleketim, şiirim benim aşkım Zaman mekân ötesi yalnız sana müştâkım İçen göz yaşlarımı Aras yoksa Murat mı? Kararsızım yaramı sil mi? yoksa kanat mı? Erzurum’da özlemim,hasretim,umutlarım Sinmiştir toprağına soluk mutluluklarım Erzurum’da zamanı geçmişte dondurmuşlar Mekânı alçak bulup yükseğe kondurmuşlar Dar sokaklarda durur dost canlısı taş evler Korkutamaz onları yüzlerce katlı devler Yakutiye bir duygu, bir fikir,bir ütopya Aziziye çelikten yüreklerden bir tabya Çifte Minare'de göz görünmeyene bakar Geçmişine hasretle, geleceğe ümitvâr Tüm yollar Erzurum’da, kopar ufuktan sonra Kopukluk, sonu boşluk peki ya ondan sonra? Bir kopukluk görülen; bütünlük görülmeyen Yaşam bir bütündür ki ölmekle ölünmeyen Erzurum’u eziyor şimdi, zaman kadehte İnliyorken Erzurum,bütün gülmeler sahte. (Erzurum,1992)

Yasemin Günay     YANİ GARA Ayağında odun lalın, çoh yahışmış Tortum şalın Datli sözün senin balın, ne güzelsen yani gara Görende bir hoş oliram, seni benimsen saniram Görmeyende de ölirem, ne güzelsen yani gara Benden daha ey ohirsan, hanımlar gibi bahirsan Hamaratsan, çoh ey tohirsan, ne güzelsen yani gara Güzelligin hışır hışır, nevazil bile yahışir Sevgim de sende sıhışir, ne güzelsen yani gara Goni gomşi kötülesin, her görende hotulasın Bülbül gibi gelir sesin, ne güzelsen yani gara Huyun sordum hısımlaran, bibin demez asla gara Ama ezen senin yaran, ne güzelsen yani gara Ehram, çarşaf senin için, entarin var biçim biçim Yahışir da Allah için, ne güzelsen yani gara       Gaççik bağlirsan yazmayi, sevirsen bahçe gezmeyi Hele bacınnan azmayi, ne güzelsen yani gara Peyde çamaşır yıhirsan, çoh endazeli sıhirsan Bilirem işden de bıhirsan, ne güzelsen yani gara Huysuz baban gatlaniram, o cazi anan taniram Gardaşın gardaş saniram, ne güzelsen yani gara Tırhıci aç yüzün görim, görim de orda ölim Hele bir de benim bilim, ne güzelsen yani gara Artislere benzedirem, her vahıtda dua edirem Uyhiya sennen girirem, ne güzelsen yani gara Mevlam'dan seni dilirem, davarlar gibi melirem Vallah seni çoh sevirem, ne güzelsen yani gara